 Przybyły z Lobau w Saksonii Ludwig Geyer (1805-1869) należał do pierwszych przedsiębiorców, którzy wykorzystali dogodne warunki stworzone przez władze Królestwa Polskiego i założyli w Łodzi swe fabryki. Firma Geyera rozwinęła się w latach trzydziestych ubiegłego wieku. Wówczas, w latach 1835-38, powstał zlokalizowany nad północnym brzegiem stawu na Jasieniu czterokondygnacyjny budynek fabryczny o surowych formach, nawiązujących do obowiązującego w tym czasie klasycyzmu. Fabryka, zbudowana na planie litery "C", zwrócona była fasadą ku ulicy Piotrkowskiej. Długa na około 60 m, pokryta białymi tynkami elewacja frontowa (stąd wzięła się obiegowa nazwa budynku) otrzymała symetryczny układ, akcentowany przez trzy trójkątne szczyty. Na wewnętrznym dziedzińcu wzniesiony został pawilon sprowadzonej z Belgii maszyny parowej - "serca" przedsiębiorstwa. Choć dzisiejszy mechanizm pochodzi z czasów późniejszych, stanowi ciekawy zabytek techniki. Właśnie tu zobaczyć można charakterystyczne regulatory ciśnienia pary, które pojawiły się później jako motyw dekoracyjny na fasadach pałaców łódzkich fabrykantów.
Fabryka Geyera osiągnęła swój rozkwit około połowy XIX wieku, gdy przejęła również położone po przeciwległej stronie ul. Piotrkowskiej rozległe tereny zakładów J. Ch. A. Rundziehera. Tam właśnie powstały w latach 80. ubiegłego wieku zabudowania nowych tkalni zaopatrzone w neogotycki detal.
Po wojnie "Białą Fabrykę" adaptowano na siedzibę Centralnego Muzeum Włókiennictwa. W nakrytych drewnianymi stropami halach można oglądać nie tylko eksponaty ukazujące rozwój łódzkiego przemysłu, ale także okazjonalne wystawy tkaniny unikatowej i artystycznej. Materiały zostały udostępnione przez Urząd Miasta Łodzi.
Zobacz również:
Materiały źródłowe: www.cityoflodz.pl
| Czy ten artykuł okazał się przydatny? | | |
| Atrakcje w Łodzi: |
»
»
»
»
»
»
»
»
»
»
|
Zobacz również: |
» | | » |
|
|
|
|
