Katedra (od 25 marca 1992 r., dawniej Kolegiata) ufundowana została przez Jana Zamoyskiego, I ordynata, kanclerza i hetmana wielkiego koronnego.
Budowniczym świątyni w latach 1587-1598 był architekt włoski Bernardo Morando. Świątynia pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła /45m dł.,30m szer., wys. nawy głównej 20 m / należy do najokazalszych oraz najpiękniejszych budowli sakralnych w polskiej architekturze nowożytnej. Zachowała swój pierwotny wystrój wnętrz i bogactwo renesansowych dekoracji. Oglądamy rokokowe tabernakulum z XVIII w. w ołtarzu głównym, obrazy mistrzów włoskich i polskich oraz barokowe sztukaterie, płytę nagrobną Jana Zamoyskiego i nagrobek XIV ordynata Tomasza Zamoyskiego. Pod kaplicą w podziemiach katedry znajdują się krypty grobowe z prochami szesnastu ordynatów Zamoyskich i ich rodzin. W bocznej kaplicy od 1803r. znajduje się łaskami słynący obraz Matki Boskiej Odwachowskiej.
